|
De ontwerpers van Chrysler hebben geen koudwatervrees.
Het ontbreekt de cabriolet in ieder geval niet aan allure. Maar wat is
hij eigenlijk waard ?
Van een van tot een
cabriolet
Meer koppel dan kracht
De atmosferische versio
Conclusie
Op het eerste gezicht doet deze aparte cabriolet je terugdenken aan de tijd
van de drooglegging in de VS. Al Capone, Elliot Ness en alle 'Untouchables'
zouden er vast gek op zijn geweest. Temeer daar deze cabriolet in no time
het dak er weer op heeft.
| Van een van tot een cabriolet |
 |
Het is zonder meer een origineel idee: een convertible ontwerpen op basis
van een van! Het resultaat overtreft alle verwachtingen. Wat een uitstraling!
Het voorste deel, tot aan de A-stijl, is behouden gebleven en daaraan is
een heel speciaal achterdeel toegevoegd. De afmetingen zijn bijna dezelfde,
alleen de totale hoogte is ruim 6 cm minder. Maar wat vooral opvalt, is
de rollbar. Sommige mensen zullen hem lelijk vinden, maar het casco wordt
er wel een stuk stijver door en het gewicht is maar 70 kilo meer dan dat
van de Van. Bovendien is deze convertible cruiser ruim genoeg voor vier
passagiers, ook als het vier volwassenen zijn. Ook de beschikbare kofferruimte
is interessant: van 210 tot 377 liter. De opstelling van de stoelen is uiterst
flexibel, want de stoelen en rugleuningen achter kunnen worden ingeklapt.
Jammer is wel dat er een verstevigingsbuis dwars door de kofferruimte loopt.
Dat maakt de bagageruimte iets minder praktisch. Toch kun je nog best lange
voorwerpen vervoeren in deze cruiser, zoals ski's of surfplanken.
Wat de kap betreft, houdt Chrysler het bij klassiek: driedubbele stof, een
verwarmde achteruitkijkspiegel van glas, elektrische bediening (dak open
in amper tien seconden) en een handvat voor vergrendeling en ontgrendeling.
De afdekhoes is ook van stof. Als de afdekhoes is gemonteerd, ziet de cabriolet
er uit als een 'command car', zo eentje waar generaal Patton gek op was.
Maar dat was een Dodge! Het is wel jammer dat het zicht naar achteren in
alle omstandigheden matig is. Er is wel veel ruimte vanbinnen, een aangename
sfeer met warme kleuren, een stuur in retrostijl met vier spaken. Je wilt
er meteen op uit trekken. Vooral omdat de standaarduitvoering vrij compleet
is: leren stoelen, airconditioning, radio met cd en elektrische ramen, die
echter wel elk afzonderlijk moeten worden bediend.
| Meer koppel dan kracht |
|
Met een enigszins lage ophanging en een GT pack met speciale lichtmetalen
velgen van 17 inch ontbreekt het de cabriolet niet aan allure. De 2.2. Mercedes
diesel staat nog niet op het programma, maar de koper kan wel kiezen voor
een atmosferische benzinemotor, de bekende 2.4 liter viercilinder, die 150
pk levert met een koppel van 220 Nm. Door de turbocompressor levert dit
blok 220 pk bij een brave 5.100 tpm en 332 Nm bij 4.500 tpm. De Cruiser
heeft voorwielaandrijving en een handgeschakelde vijfbak.
De presentatie in Spanje van deze Amerikaanse cabriolet, geproduceerd in
Mexico, is niet ongemerkt gebleven. Daar wekte hij enorm veel belangstelling
op, en het originele design in retrostijl bezorgde de auto meteen al veel
fans. We hebben alleen het turbomodel kunnen uittesten en dat bleek een
motor te zijn met meer koppel dan vermogen. We vragen ons dan ook af waar
die 220 pk blijven. Die houden zeker een siësta. Door het vrij grote
koppel kun je wel echt ontspannen rijden: met een beetje gas doe je bijna
alles in de vijfde. En als je wilt inhalen, even in de vier en dan maar
gas geven! Maar verwacht niet van deze motor dat hij zich als een GT gedraagt,
want dat etiket klopt niet helemaal. Je kunt er een goede kruissnelheid
mee aanhouden, zonder je onderweg te vervelen, want Chrysler heeft de maximumsnelheid
begrensd op 200 km/h en de begrenzer treedt nogal abrupt in werking. In
minder dan 8 seconden zit je op de 100 km/h. In het persdossier wordt niets
gezegd over het verbruik. Snel even meten!
Vanaf de eerste paar kilometer blijkt de carrosserie tot onze grote verbazing
heel stijf. De boog en de verstevigingen doen hun werk uitstekend. Er is
weinig rijgeluid, dus dat begint goed. Ondanks de stijve carrosserie blijft
de ophanging een beetje doordeinen bij oneffenheden. In de bochten helt
hij bovendien wat over. Maar geen probleem, het rijgedrag is uitstekend,
zolang we de auto niet tot het uiterste drijven. De PT Cruiser is goed te
manoeuvreren maar heeft wel een zeer royale draaicirkel. Over de remmen
daarentegen, vier schijven, en over het ABS hebben we niet te klagen. Met
de kap erop is de geluidsisolatie heel goed, maar als je met de kap eraf
rijdt, zou een windscherm geen overbodige luxe zijn.
| De atmosferische versie |
|
We hebben vooral aandacht besteed aan de turboversie van de PT Cruiser Cabrio,
maar dat komt omdat we deze motor nog niet hebben geprobeerd in de normale
Cruiser. Het spreekt overigens voor zich dat de atmosferische motor beter
zal verkopen. De 2.4 liter van 150 pk doet het ook heel goed. We hebben
de motor getest met een automaat van helaas maar vier versnellingen, waarvan
de vierde veel te lang was. Dat is jammer, want de motor is soepel en sterk.
We hadden minder waardering voor het rijgedrag, dat soepeler was dan bij
de Turbo. Dat compromis is minder geslaagd, want uiteindelijk is het comfort
niet groter, terwijl het gedrag in de bochten eronder lijdt. Voor een goed
uitgerust model moeten we ongeveer 28.000 euro neertellen.
| Conclusie |
|
Deze PT Cruiser Cabrio is het zoveelste Amerikaanse product dat veel mensen
in vervoering zal brengen. Al is het eigenlijk afkomstig uit Mexico. Hij
doet ons denken aan die reclame over het bier dat je nooit in je eentje
drinkt: deze cabriolet is inderdaad niet voor egoïsten!
|
