|
Sinds in 1996 de formidabele 300 ZX Turbo van de
markt verdween, had Nissan geen snelle sportcoupé meer in zijn
aanbod. Met de 350 Z doet Nissan weer mee in dit segment en iets zegt
ons dat dit type de grote merken in de schaduw zal zetten.
Technische eisen
Grote klasse
Maar liefst 280pk !
Maëstro, muziek
Kleeft aan de weg
Conclusie
Wij arme Europeanen moeten geduld oefenen tot de 350 Z hier in de
oude wereld op de markt komt. In de Verenigde Staten en Japan heeft
de nieuwe, krachtige Japanner al de titel van best verkochte sportwagen
binnengesleept. Met deze welverdiende titel voegt de 350 zich direct
bij zijn voorloper, de eerste coupé 240 Z, een prestigieus
geslacht dat eindigde in 1996 toen de 300 ZX (bi) Turbo uit productie
werd genomen.
Want de 350 Z is vooral te danken aan een groep liefhebbers die aan
het eind van de jaren ’90 het besluit hebben genomen een opvolger
voor de 300 ZX te ontwikkelen. In die tijd stond het Japanse merk
op de rand van de afgrond en vrijwel in het geheim hebben ze met een
miniem budget het eerste prototype ontwikkeld dat in januari 2001
op de autobeurs van Detroit werd gepresenteerd. En nu is de schoonheid
te bewonderen. Nog niet in België, waar wij nog moeten wachten
tot het einde van het jaar, maar al wel in Duitsland. Daar mochten
we twee dagen lang de 350 Z uittesten. Dat was genoeg om een goed
beeld te krijgen van wat dit monster kan presteren. Of het nu van
bewondering of ontzetting is, het is een feit dat deze vijfde generatie
Z's de aandacht trekt. Wat er is geleerd tijdens de wedstrijden op
het circuit met de R390 op Le Mans en de Skyline GT-R heeft resultaat
opgeleverd voor de prestaties en het karakter en de persoonlijkheid
die deze coupé uitstraalt. |
| Technische eisen |
 |
Wat het eerst opvalt als je met de 350 Z rijdt, is de indrukwekkende hoogte
van de carrosserie, gecombineerd met een bijzonder lange wielbasis. De verhoudingen
zijn harmonieus en de fraaie rondingen geven de auto op de weg een groot
gevoel van stabiliteit en robuustheid. Daar voegt de 350 Z verder niet veel
aan toe. Geen extravagante aërodynamische voorzieningen. Alleen een
bescheiden spoiler op de achterklep en een paar ventilatieopeningen. Dat
is alles. De lampen aan de voorkant zijn voorzien van de xenontechnologie
en de driehoekige achterlichten gaan discreet over in de carrosserie. Een
prachtig ontwerp met een paar opvallende details, waaronder de indrukwekkende
handvaten van massief aluminium
Er is echter iets dat het werk van de ingenieurs bij het ontwikkelen van
de auto heeft bemoeilijkt: de grote achterklep. In eerste instantie werd
bij het ontwerp uitgegaan van een model met een kofferbak, wat een optimale
onbuigzaamheid zou opleveren. En daar zit het probleem, want een achterklep
is niet zo onbuigzaam. Dat is de reden waarom we een enorme afstandsstang
zien als we de koffer openmaken, die dwars door de hele opbergruimte gaat.
Al doet de staaf niets af aan het fraaie uiterlijk, hij heeft wel veel invloed
op het nuttig volume, al blijft de kofferruimte zeer bevredigend voor een
auto van dit genre.
| Grote klasse |
|
Vanbinnen worden de bestuurder en de passagier (dit is en blijft strikt
een tweezitter) verschillend behandeld. Achter het stuur zit je in een echte
kuipstoel, terwijl er bij de passagiersstoel meer aandacht is besteed aan
het comfort. Deze aanpak heeft zijn beperkingen. Dat merk je bij hoge snelheden,
waarbij de passagier in de bochten nogal heen en weer wordt geslingerd.
Bij Nissan gaan ze er blijkbaar vanuit dat als je echt gaat scheuren in
de auto, je dat in je eentje doet. Maar of je nu aan de linker- of rechterkant
zit: wat ruikt dat leer toch heerlijk (standaarduitvoering). In het algemeen
kunnen we niets negatiefs zeggen over de materialen en de assemblage. Aan
boord is aan zelfs de kleinste details aandacht besteed. Bij de middenconsole
bijvoorbeeld zijn alle scherpe kantjes gecapitonneerd, om de knieën
te beschermen. Het alom tegenwoordige aluminium (versnellingshendel, pedalen,
stuur...) geeft de auto nog meer klasse en wekt de indruk dat er niets aan
het toeval is overgelaten.
Een detail waaruit blijkt welke uitstraling de ingenieurs wilden creëren,
is het feit dat de toerenteller en niet de snelheidsmeter recht voor de
bestuurder is gemonteerd. Iets uit het midden zitten aan weerszijden de
meters voor de snelheid, benzinetank en motortemperatuur. Slim aan de stuurkolom
bevestigd en niet op het dashboard, voor een optimale zichtbaarheid, ook
als het stuur in de hoogte of in de diepte is versteld.
Handig zijn de twee opbergruimtes met deksel in de middenconsole en achter
de passagiersstoel een geheim compartiment dat kan worden afgesloten en
waar gemakkelijk een attachékoffer in past. In de koffer kunnen we,
ondanks de indrukwekkende afstandsstang, gemakkelijk twee golftassen of
een grote koffer en twee tassen kwijt.
| Maar liefst 280pk ! |
|
Terwijl de veel betreurde 300 ZX superieure prestaties onder hoge druk leverde,
met twee turbocompressors (!), maakt de 350 Z weer gebruik van atmosferische
druk met een V6 3.5 uit de VQ-serie. De VQ wordt sinds 1994 geproduceerd
in de Nissanfabriek in Iwaki (Japan) en wordt nog steeds verder ontwikkeld.
De motor heeft een dubbele nokkenas van een legering en een 24 kleppen cilinderkop.
Het in- en uitlaatsysteem heeft grote veranderingen ondergaan, waardoor
het potentieel ten volle kan worden benut. Testresultaat: 280 pk bij 6.200
tpm en een maximumkoppel van 363 Nm bij 4.800 tpm. Het blok en de kop zijn
van aluminium en door het variabel inlaatsysteem presteert de soepele motor
optimaal in alle omstandigheden. De cijfers spreken voor zich: in 5,9 seconden
van 0 naar 100 km/u. en een topsnelheid van 250 km/u. (elektronische begrenzing).
Voor de transmissie heeft Nissan een manuele bak met zes versnellingen gekozen
(er is geen automaat beschikbaar) en de aandrijving van de achterwielen
gaat via een cardanas in koolstofvezel die oorspronkelijk werd ontwikkeld
voor de auto's die meededen aan de 24 uren van Le Mans. Nog meer technologie
die van de concurrentie werd geërfd: de ophanging van gesmeed aluminium
verlaagt het onafgeveerd gewicht, waardoor het monster doet wat je ervan
verwacht.
| Maëstro, muziek |
|
Een wonder van akoestiek. In die termen spreken de Japanse ingenieurs over
het geluid van de V6 Nissan. Bij deze fraaie woorden is het niet gebleven.
Er is hard gewerkt om de mensen die houden van het geluid van motoren tevreden
te stellen. Het hele systeem van luchtinlaat tot aan de dubbele uitlaat,
alles is zo ontworpen dat de V6 al begint te grommen als het gaspedaal nog
maar wordt aangeraakt. Langzaam rijden, voor het stoplicht staan, of volgas
optrekken, voor de motor van de 350 Z maakt het niet uit. Hij vergast de
inzittenden steeds op een aangenaam geluid, dat altijd in overeenstemming
is met wat er van hem wordt gevraagd.
Achter het stuur krijg je door de zeer lage zithouding en de hoge carrosserie
echt het idee dat je op de grond zit. De stoelen zijn ook zo dicht mogelijk
bij het centrum van de auto gemonteerd, zodat de bestuurder zo veel mogelijk
informatie krijgt, zowel over de vooras die zorgt voor de bestuurbaarheid
als de achtertrein die de auto voorstuwt. Daarnaast is de motor achter de
vooras geplaatst en dat alles samen zorgt voor een statische verdeling van
de massa voor-achter van 53/47% Omdat het geheel zo onbuigzaam is, wordt
de snelheid in de bochten heel indrukwekkend. Het is maar goed dat we kunnen
rekenen op de Bremboremmen (vier zuigers voor en twee achter) om zo nodig
een beetje te corrigeren.
| Kleeft aan de weg |
|
Als de 350 Z al indrukwekkend is wat dynamische kwaliteiten betreft, dan
is de wegligging bij hoge snelheden helemaal subliem. Het is verbazend om
te merken hoe de wagen aan de weg kleeft bij 250 km/u., terwijl er geen
aërodynamische voorzieningen zijn, behalve een minieme spoiler onderaan
de achterklep. In tegenstelling tot zijn rivaal, de Chrysler Crossfire (die
hier ook getest is), hebben de Japanse ingenieurs niet gekozen voor een
wegklapbare spoiler en rekenen ze op de homogeniteit van het geheel (Cx
0,29, lange wielbasis) om de auto op de weg te houden bij zeer hoge snelheden.
De 350 Z heeft ons dus geen slechte ervaringen bezorgd op dat gebied, maar
op de snelweg hebben we wel een groot probleem ontdekt bij de vijfde en
zesde versnelling. Het is moeilijk om te zeggen of deze handicap alleen
aanwezig is bij onze testauto, maar we konden een aantal keren niet van
de vijfde naar de zesde versnelling schakelen, omdat de synchronisatie absoluut
niet wilde meewerken. Dat is jammer, want buiten dit probleem kunnen we
niet anders dan vaststellen dat deze 350 Z echt een meesterwerk is.
| Conclusie |
|
Deze 350 Z is niet alleen bloedstollend mooi, maar ook goed gebouwd en
levert geweldige prestaties. Het is dus een grote rivaal voor de Audi
TT 3.2, de Honda S2000, de Chrysler Crossfire en de Boxster S, vooral
ook omdat de verhouding tussen prijs en uitrusting bijzonder goed is.
|
